Superache

“Kid Krow was mijn kennismaking met de wereld. Het ging vooral over tienerproblemen”, vertelt Conan Gray aan Apple Music over zijn debuutalbum uit 2020. “Superache is wat zelfbewuster. Ik had de tijd om na te denken over het leven en ik ben nu begin twintig.” Hij schreef het album grotendeels in isolatie, op zijn bed en op de vloer van zijn woonkamer, en werkte samen met Dan Nigro, die eerder muziek van Olivia Rodrigo produceerde. Dat leverde genuanceerd werk op over verlangen ('People Watching') en romantische platonische vriendschappen ('Best Friend'). “Het overkoepelende thema van het album is aanhoudende pijn, zo'n rouwperiode die bijna lekker aanvoelt. Je zwelgt erin, je huilt en je schrijft al die nummers. Je wordt er bijna vervelend van”, lacht Gray. “Dat is wat een Superache is: ik wilde er ook een beetje humor in kwijt.”
Gray volgt de Taylor Swift-traditie, vooral als het gaat om de details in de songteksten. Superache is een album vol indringende verhalen ('Astronomy'), explosieve poprock ('Jigsaw'), Harry Styles-achtige ballads ('Yours') en stijgende vocale melodielijnen ('Memories'). De nummers zijn ambitieus en melodramatisch, maar geven ook voldoening. “Ik hoop dat dit album ervoor zorgt dat mensen zich minder eenzaam voelen. Dat is ook de reden waarom ik muziek ben gaan maken: ik was een eenzaam kind en had het gevoel dat ik andere mensen niet begreep”, zegt hij. “Het leven is verwarrend en je mag best allemaal krankzinnige en gemengde emoties hebben.” Hieronder bespreekt Conan Gray zijn tweede album, nummer voor nummer.
Movies “Ik begin het album met 'Movies', omdat het gaat over ontkenning. Een groot deel van mijn vroege tienerjaren en leven heb ik zo hard mijn best gedaan om verliefd te worden op een normale manier. Ik wilde het perfecte plaatje. Ik wilde die stomme, neppe perfecte liefde omdat ik dat zag toen ik opgroeide. In de afgelopen paar jaar realiseerde ik me dat dat niet is wat ik echt wil. Met dit album wilde ik dat proces van bewustwording laten zien.”
People Watching “'People Watching' was een belangrijk nummer voor Superache. Ik schreef dit in een tijd waarin ik gewoon niet verliefd was. Ik had weinig romantische gevoelens. En ik heb het gevoel dat ik mijn hele leven meer een toeschouwer ben dan een deelnemer. Ik observeer mensen. Hoe voelt het om verliefd te worden? Ik schrijf al deze nummers omdat ik het probeer te begrijpen.”
Disaster “'Disaster' klinkt een beetje anders dan de rest van het album. Op het nummer ben ik aan het piekeren. Je raast door allerlei momenten in je leven met iemand en probeert te ontcijferen of ze je nou wel of niet leuk vinden, en of je ze nou wel of niet moet vertellen of je iets voor ze voelt. Dus ik wilde dat het nummer heel snel was, met harde synthesizers en drums, en een snelle dialoog.”
Best Friend “Het nummer gaat over een paar verschillende vrienden. Omdat ik nog nooit een romantische relatie heb gehad, beschouw ik mijn vrienden als het belangrijkste aspect van mijn leven. Ik vond dat ik dit moest zeggen op het album, anders zou het een onjuiste weerspiegeling zijn van de afgelopen jaren van mijn leven.” Astronomy “Ik heb 'Astronomy' na 'Best Friend' gezet, omdat 'Astronomy' over mijn beste vriendin gaat. Mijn grootste angst in het leven is om mijn beste vrienden te verliezen, vooral mijn beste jeugdvriendin. Het is een irrationele gedachte, want ik ken haar beter dan wie dan ook en zij kent mij beter dan wie dan ook. In de brug zing ik: 'Stop trying to keep us alive/You're pointing at stars in the sky/That already died.' Als je 's nachts naar de sterrenhemel kijkt, zie je allemaal sterren en de meeste daarvan bestaan niet eens meer. Dat is het moment waarop je een vriendschap of relatie verliest. Je beseft dat de enige dingen die je hen te zeggen hebt dingen zijn die je in het verleden hebt gedaan. Er is niks nieuws meer, er is niks meer.”
Yours “Dan [Nigro] en ik zaten achter de piano en hij begon de melodie te spelen. Het bleef in mijn hoofd hangen. Ik begon de tekst 'Somebody you call when you are alone...' te zingen. Op dat punt in mijn leven had ik vervelende, aanhoudende gevoelens voor iemand die naar mijn idee de belangrijkste persoon in mijn leven was. De gevoelens waren niet wederzijds. Ik wilde dat het refrein heel simpel was en zichzelf herhaalde. Zo van: ik ben niet van jou en ik wil meer, maar dat zit er niet in. Ik wilde dat het heel eenvoudig was.”
Jigsaw “In 'Jigsaw' wilde ik mijn frustraties delen. Het is soms heel moeilijk om iemand van wie je houdt tevreden te stellen. Je voelt de druk om ze tevreden te stellen, of om de persoon te worden die zij willen dat je bent. Ik raakte een keer in discussie met iemand en werd heel boos, zo boos dat ik begon te huilen en me heel stom voelde omdat ik boos was en huilde. Het was in eerste instantie een somber akoestisch nummer. Ik speelde het voor Dan en dacht: ik wil dat dit nummer heel luid wordt.”
Family Line “Het gaat over generaties van gekwetste mensen die hun pijn overdragen aan hun kinderen, en hun kinderen weer aan hun kinderen. In mijn jeugd had ik het gevoel dat mij werd verteld dat ik een bepaald soort leven zou gaan leiden, en dat mijn toekomst er niet geweldig uitzag vanwege mijn verleden. In 'Family Line' zeg ik dat het niet uitmaakt. Dat ik kan zijn wie ik maar wil zijn. Ik was zo bang om dat te zeggen, en dat was juist de reden dat ik het moest doen.”
Summer Child “Mijn generatie is het type generatie dat graag doet alsof alles helemaal in orde is. Als we het over pijn hebben, doen we daar heel sarcastisch over. We gaan er niet graag diep op in en we lachen het weg. We verbergen onze ware gevoelens om het allemaal wat makkelijker te maken. In 'Summer Child' stel ik dat we allemaal de neiging hebben om een versie van onszelf te creëren, waarvan we denken dat die toegankelijker is voor andere mensen. Maar vaak is het niet nodig en ben je eigenlijk al goed zoals je bent.”
Footnote “'Footnote' is mijn favoriete nummer op het album. Het gaat over een thema waarover ik nog niemand heb gehoord. Het is geen nummer over dramatisch liefdesverdriet waarbij met deuren wordt gesmeten of waarin wordt gehuild. Daar gaat het niet over. Het gaat over de nasleep. Uiteindelijk word je maar een kleine voetnoot onderaan een pagina in het verhaal van je ex. Als het om de liefde gaat, en ook muziek, is het vaak groots en meeslepend. Dit nummer gaat over het stille besef dat je gewoon een stap terug moet zetten en hen moet laten gaan.”
Memories “'Memories' was het laatste nummer dat ik schreef voor Superache. Ik wilde reageren op een uitdrukking die ik in zoveel romantische komedies hoor: “Oh, ik hoop dat ik je voor altijd herinner. Ik hou van je. Ga nooit bij me weg.” Ik wilde dat compleet ontleden. Zo van: weet je wat? Ik wil dat je een herinnering wordt en niet meer in mijn huidige leven bestaat. Ik wil je nu niet. Ga weg.”
The Exit “Ik wilde dat het album eindigde met 'The Exit', omdat het nummer het album samenvat. Het gaat over het besef dat de mensen om je heen verdergaan met hun leven, maar jij nog steeds bij de uitgang staat. Je vraagt je af hoe het kan dat iedereen dat zo makkelijk doet. Hoe kunnen ze zo makkelijk verdergaan met hun leven nadat hun hart is gebroken? Dat heeft me altijd verbaasd. Ik ben een treuzelaar. Ik blijf hangen, schrijf nummers en denk na.”