Stereotype

Toen Cole Swindell begon met het plannen van een opvolger voor All of It, zijn succesvolle album uit 2018, wist hij niet dat hij een album zou opnemen tijdens een wereldwijde pandemie. De stilstand van de muziekindustrie gaf Swindell meer tijd dan hij had verwacht om te werken aan Stereotype. Hij kon wat dieper nadenken over de boodschap die hij met zijn vierde studioalbum wilde overbrengen. “Je wist gewoon niet wat je moest verwachten, wat er nog zou komen”, vertelt hij aan Apple Music. “Het veranderde het proces van het album zo ingrijpend − hoe ik de muziek maakte, hoe ik aan de juiste nummers kwam. Nu ik erop terugblik, ben ik er heel trots op. Maar ik denk niet dat we tot dit album waren gekomen zonder alles wat we hebben meegemaakt, zowel in goede als slechte zin.”
Stereotype laat horen hoe Swindell in de vier tussenliggende jaren is gegroeid. Songs zoals het titelnummer en ‘Girl Goes Crazy’ werpen een frisse blik op de traditionele manier waarop in country over vrouwen wordt gezongen. ‘Every Beer’ is rauw en emotioneel, waarbij Swindell put uit zijn eigen ervaringen met rouw en ook uit de onverwachte dood van basketballer Kobe Bryant. En in ‘She Had Me At Heads Carolina’ worden verbanden gelegd tussen de steeds invloedrijkere country uit de jaren 90 en het moderne geluid van nu. Enkele gasten op Stereotype zijn Lainey Wilson, die Swindell vergezelt op ‘Never Say Never’, en HARDY, waarmee hij vaker samenwerkt, op ‘Down To The Bar’. Hieronder vertelt Swindell aan Apple Music meer over enkele cruciale nummers op Stereotype.
Stereotype “Het gaat over een vrouw waarvan je denkt dat je haar kent door haar te observeren. Maar ze heeft misschien ook een enigszins wilde kant. De productie maakt dit nummer tot wat het is. Vlak na het begin van het refrein knallen alle instrumenten er weer in. Dat was HARDY’s idee. Ik herinner me dat hij zei: “Hier, op dit moment, moet alles wegvallen. Ik hoor al hoe het publiek dat deel gaat meezingen.” En ik dacht: oh man, hij is echt goed in zijn werk.”
Every Beer “Het is verdrietig als je iemand te vroeg verliest. Door Kobe Bryant, een van de beste atleten in de wereld, naar wie ik in mijn jeugd keek, besef je dat het iedereen op elk moment kan overkomen. Het maakt niet uit wie je bent of waar je bent. Ik herinner me dat ik die ochtend een foto postte van Kobe en zijn dochter en zei: "Je kunt de mensen van wie je houdt maar beter vertellen dat je van ze houdt nu je nog de kans hebt, want je weet maar nooit." We bespraken het in de kamer waarin we schreven. We hadden geen titel, idee of wat dan ook. De stemming was somber. Jordan Schmidt, HARDY en ik verkeerden in shock. Wat zeg je dan? Wat doe je dan? We begonnen te praten over hoe breekbaar het leven is, over alle dingen die we moeten doen nu we nog de kans hebben.”
She Had Me At Heads Carolina “Ik hou van alle artiesten uit de jaren 90, of het nou Jo Dee Messina, Shania Twain of Reba McEntire is. Ik ben een enorme fan van hen allemaal. Het was leuk om een nummer te bewerken waarvan Jo Dee Messina een enorme hit maakte, en er een nieuwe draai aan te geven. Denk eens aan alle mensen die zijn opgestaan om dat nummer te zingen tijdens karaoke.”
Girl Goes Crazy “Dit nummer gaat over een vrouw die er genoeg van heeft. En als je haar verhaal kent, dan weet je dat er veel is gebeurd. Een man komt naar binnen met een nieuwe vrouw. Dat is de reden dat ze van streek is. Het is niet haar schuld dat die gast geen goede gast is. Het perspectief van dit nummer is zo anders dan alles wat ik ooit heb gemaakt. Ik denk dat dit een lijflied wordt voor mensen die een moeilijke tijd doormaken en de persoon willen vergeten die hen pijn heeft gedaan. Dit wordt hun nummer. Ze kunnen het volume opschroeven en beseffen dat het niet hun schuld is.”