Het is bijna vijf jaar geleden dat Disclosure hun tweede album Caracal uitbracht. “Je moet als artiest eerst een bepaalde hoeveelheid succes hebben om er zo’n tijd tussenuit te kunnen stappen, anders kraait er geen haan meer naar dat je terug bent”, zegt Guy Lawrence tegen Apple Music. “Nadat we alle verwachtingen als elektronisch muziekduo uit [het Engelse] Surrey hadden overtroffen, leek het ons dat we – hopelijk – zo’n staat hadden bereikt.” ENERGY rechtvaardigt die sabbatical van de gebroeders Lawrence. En ook het gebruik van hoofdletters. Het album is een kermis van bruisende, stimulerende geluiden die teveel genres overspannen om op te noemen. “Het is de eerste keer dat een albumtitel ook de inhoud dekt”, zegt Howard. “Voor Settle kozen we gewoon een woord dat we wel leuk vonden. En Caracal is vernoemd naar mijn favoriete kat. Dit album is over het algemeen ook wat tactischer dan de voorgangers. We hebben nu een breder vocabulaire. Onze vaardigheden zijn zodanig ontwikkeld dat als Guy bijvoorbeeld Franse house maakt ik duidelijk kan maken welk gevoel ik in de akkoorden wil hebben, en ik weet welke akkoorden dat zijn. Hiervoor speelde ik simpelweg alle akkoorden die ik kende.” Hieronder bespreken de broers Lawrence hun ontwikkeling terwijl ze je nummer voor nummer meevoeren door ENERGY.
Watch Your Step [Disclosure & Kelis]
Guy Lawrence: “De hele track is gebaseerd op de drums. Ik was aan het stoeien met wat breakbeatsamples die ik de afgelopen jaren heb opgespaard en beluisterde ze stuk voor stuk met Kelis. Ze voelde zich er direct toe aangetrokken, want het bracht haar terug naar dansvloeren en housemuziek. We schreven het hele nummer op die ene dag in een kamertje – met de superluide drumloop die steeds heftiger wordt. We wilden letterlijk al tien jaar met Kelis samenwerken. Ik had geen idee hoe ze zou zijn en dacht dat ik misschien wel een beetje geïntimideerd zou zijn, waarbij ik terugdacht aan de muziekvideo voor ‘Milkshake’. Maar ze was ontzettend charmant en makkelijk in de omgang – en ze had de meest ongelooflijke tips voor Londense restaurants.”
Howard Lawrence: “Ik kon de breakbeat niet horen zonder die baslijn te horen. De gedachte achter het nummer is dat je in de club bent en daar alleen voor je eigen plezier bent. Je bent daar niet om jezelf te laten zien ofzo. Er komt geen ego aan te pas. Je bent gewoon daar om te genieten. En terwijl het nummer zich ontwikkelt merk je dat iemand anders in het vertrek ook zo’n moment heeft, dus je deelt dat moment samen.”
Lavender [Disclosure & Channel Tres]
HL: “Het was de eerste keer dat we samenwerkten met een Amerikaanse rapper. We hadden Channel voordat hij in de studio kwam nog niet ontmoet en hij was aanvankelijk erg stil en behoorlijk verlegen. We denken dat hij misschien een beetje high was. Maar we kennen natuurlijk zijn tracks, raakten in gesprek over zijn muziek en vanaf dat moment ging alles van een leien dakje. Het was echt de eerste keer dat ik hielp met het schrijven van rapteksten. Ik denk dat Channel het in het begin best vreemd vond dat ik op de proppen kwam met ideeën die hij leuk vond. Ik ben overduidelijk geen rapper, maar teksten – of ze nou gerapt worden of niet – blijven teksten. Het is als poëzie. Het voelde eerlijk gezegd makkelijker aan, omdat ik nu ideeën kon verwerken die ik anders had genegeerd. Het was een bevrijdende schrijfervaring.”
GL: “We kozen uiteindelijk een idee dat ik op mijn iPad bewaarde. Ik gebruikte een paar apps voor het maken van loops en drums. Toen begon Channel te rappen en andere geluiden maken, en van daaruit kwam de baslijn spontaan tot stand.”
My High [Disclosure & slowthai]
GL: “Het is het enige nummer waarop twee aparte artiesten meedoen. Bij de eerste sessie met Aminé [die het eerste couplet rapt] hing er een gekke energie in de studio. We hadden een behoorlijke jetlag en hadden ongeveer vijf koppen koffie gedronken.”
HL: “Toen de baslijn werd ingezet zong Aminé de hook van begin tot eind, zo uit de losse pols. Dus we gingen daarna lunchen, en terwijl we weg waren had hij de tekst voor zijn couplet geschreven.”
GL: “Het was de track die de albumtitel en het hele concept bepaalde. We kwamen de studio met niets binnen en deden allemaal waar we het best in zijn. Howard deed de baslijn, ik deed de drums, Aminé deed het rappen en het sloot allemaal zo harmonieus op elkaar aan. Het was alsof we een cover maakten van een nummer dat al bestond. We beseften dat er een manier was om zelfs nog meer energie in het nummer te stoppen – en dat was door slowthai in te schakelen. We speelden een vijf minuten lang een loop van het nummer voor hem en toen zei hij dat hij er klaar voor was. Hij en Aminé waren al vrienden en ik denk dat de chemie tussen die twee makkelijk te horen is.”
Who Knew? [Disclosure & Mick Jenkins]
GL: “Dit nummer legt een soort gevoel vast dat Howard en ik al in de begindagen van onze carrière als Disclosure hadden. We maakten toen eigenlijk dingen waar we op dat moment geen grote experts in waren. Ik speelde drums en gitaar, Howard speelde bas en toetsen en we waren beide geïnteresseerd in songwriting. Het is niet alsof we een omvangrijke opleiding in garage en house hadden. We waren kinderen toen die stromingen in opkomst waren. Dus we hadden een basiskennis, maar we waren toch in staat om voorzichtig en bijna per ongeluk – ik weet niet welke van die twee – ons geluid daardoor te laten beïnvloeden. Dat is wat volgens mij hier ook is gebeurd. Ik wilde dat het authentiek ouderwets en heel ruimtelijk zou klinken. We vroegen Mick of hij UK garage kent. Dat was niet zo, dus we speelden letterlijk een paar tracks van afspeellijsten met garage van Apple Music voor hem af. De klassiekers die iedereen zou moeten kennen. Hij hield van het tempo en de swing en het was voor hem opwindend omdat hij een nieuw genre ontdekte.”
HL: “Het was een leerzame ervaring voor iedereen. Ik wist niet dat Mick op deze manier kon zingen. Als je met zangers werkt willen ze vaak elk gaatje opvullen met vocale capriolen. Maar aangezien Mick in de eerste plaats een rapper is heeft hij dat probleem niet. Voor hem – en ons – gaat het vooral om gevoel en textuur.”
Douha (Mali Mali) [Disclosure & Fatoumata Diawara]
HL: “Fatoumata Diawara is een Malinese artiest en ze had een feature op ‘Ultimatum’ [een single uit 2018]. Toen we haar benaderden om de sample op die track te gebruiken vond ze het gelukkig te gek waar we mee bezig waren. Ze stuurde ons al haar a capella opnames en zei ze dat we er mee mochten doen wat we wilden. Dus we maakten dit nummer, terwijl we niet echt wisten wat de tekst betekende. We stuurden het naar Fatoumata om haar goedkeuring te krijgen en om te ontdekken waar het nou eigenlijk over gaat. Gelukkig hebben we een nummer gemaakt dat Mali in het zonnetje zet. Elke tekstregel is een variatie op ‘De mensen in Mali zijn goed’ en daar zijn we heel opgetogen over.”
Fractal (Interlude)
GL: “We hebben er veel over gediscussieerd of we intermezzo’s nodig hadden. Howard en ik waren daar voorstanders van, want we hebben zo’n grote variatie aan genres, tempo’s en talen dat die instrumentale momenten als rustpunt kunnen dienen. Al onze favoriete albums hebben ze – en we vreesden dat het album zonder intermezzo’s zou klinken als een afspeellijst of verzameling singles. Mijn doel was om op dit album te ontdekken of ik J Dilla kan evenaren. Ik wil zijn energie vangen.”
Ce n'est pas [Disclosure & Blick Bassy]
GL: “Dit kwam het meest in de buurt van een jamsessie en dat hebben we al een hele lange tijd niet meer gedaan. Ik op drums, Howard op bas en Blick die zijn zang improviseert. Op het uiteindelijke nummer hebben we zijn vocalen op elkaar gestapeld, maar elk woord is het eerste wat hij zong bij elke take. Hij volgde ons spoor op een ongelooflijke manier.”
HL: “Ik spreek een klein beetje Frans en begreep daardoor hier en daar wat woorden. Ik vroeg Blick waar hij het nou eigenlijk over had. “Nergens over”, antwoordde hij. Sommige woorden zijn Frans, sommige zijn in een lokale Kameroense taal waarmee hij opgroeide en het grootste deel bestaat gewoonweg uit prachtige, melodieuze scatzang. Soms als ik een melodie schrijf vul ik de gaatjes in met onzin, voordat ik een nieuwe versie maak met echte teksten. Blick doet dat niet. Hij laat het zoals het is. Het is briljant.”
ENERGY
GL: “We waren zo blij om weer met Eric Thomas te werken. Hij is een motivatiespreker, podcaster, schrijver en pastoor die we sampleden op ‘When a Fire Starts to Burn’ [van Settle, het debuutalbum uit 2013]. Hij is een rapper zonder het te weten. We hebben lang gepeinsd over de juiste plek om deze track te plaatsen, want het is als een stomp in het gezicht, maar we denken dat we het goed hebben opgelost. Ik was al een tijdje aan het stoeien met stockmuziek. Ik kwam in contact met een paar medewerkers van de Bruton Music Library in Londen. Ze hebben daar van alles, van smakeloze tv- en radiojingles tot geluiden uit regenwouden en traditionele Ierse folksongs. Ze stuurden me ook een enorme map met Afrikaanse en Braziliaanse tribale drums en ik vond meteen dingen die ik wilde ophakken en van een vocalist voorzien om die energie te evenaren.”
HL: “De reden dat we Eric sampleden op ‘When a Fire Starts to Burn’ is dat we wilden samenwerken met een rapper, maar we kenden helemaal geen rappers. En we wisten ook niet hoe we er een in konden schakelen. Dus ik tikte letterlijk ‘Detroit man speaking’ of ‘Chicago man speaking’ in op Google en stuitte, nadat ik een hoop vreemde troep tegenkwam, op een motivatiespeech van Eric. Daarna wisten we zeker dat iedereen samples van Eric zou gebruiken. Maar dat is niet gebeurd, dus we dachten: ‘Fuck, dat doen we nog een keer.’”
Thinking 'Bout You (Interlude)
GL: “Ik koos eigenlijk deze sample [‘You’re Still the One’ van Copperpenny] omdat het bruikbaar was. Ik wilde meer leren over het ophakken van samples en het combineren van die sample met drums. Kon ik iets wat zo zacht en teder is laten samengaan met een onverbiddelijk bulderende beat?”
Birthday [Disclosure, Kehlani & Syd]
GL: “Aanvankelijk was het alleen Syd. Ze is zo relaxt, echt chill, en was vroeger een geluidstechnicus, dus het is een droom om in een studio met haar samen te werken. Ze heeft zelf haar microfoon afgesteld en nam in feite zichzelf op. Het is vermoedelijk het oudste nummer op het album – we schreven het in 2018. Ik hou ervan dat het op two-step garage lijkt, maar dat het een bij dubstep horend tempo heeft en bijna R&B is. Het heeft eigenlijk het geluid van de Disclosure uit onze beginjaren. We namen de track mee naar huis, van Los Angeles naar Londen en beseften dat het cool zou klinken als duet. Syd ging akkoord, maar stond erop dat de andere vocalist een vrouw zou zijn. Ze stelde Kehlani voor, en daar waren we natuurlijk erg enthousiast over, maar we vreesden ook dat het zoiets was wat iemand voorstelt, en dat het daarbij blijft. Maar een week later was het voor elkaar.”
HL: “We hebben er normaal gesproken een hekel aan om op afstand te werken. We willen altijd graag samen schrijven om een creatieve uitwisseling te hebben, want we zijn nogal veeleisend. Maar toen Kehlani haar couplet opstuurde was het zo perfect en was er letterlijk niets wat ik kon veranderen. Ik heb het eerlijk gezegd wel geprobeerd, maar het werd er alleen maar slechter van. Dus we maakten speciaal voor Kehlani een uitzondering.”
Reverie [Disclosure & Common]
HL: “Toen dit nummer was opgenomen lazen we dat Common erover zei dat het voor hem de eerste keer was in zijn carrière dat hij teksten had geschreven met iemand anders. Ik kon het niet geloven, maar hij vertelde me later dat hij normaal alles bedenkt tijdens het autorijden. Hij schrijft nooit iets op, maar dit was een van de weinige keren dat hij wel teksten had genoteerd. En nu ik eraan terugdenk, herinner ik me wel dat ik de indruk kreeg dat hij het vreemd vond dat ik alles opschreef in mijn iPhone. Maar met hem samen schrijven was een droom. Hij was zo bescheiden, stelde zich aan iedereen in de studio voor en was oprecht verbaasd dat we zoveel wisten over zijn muziek. Het voelt als een geweldig nummer om mee af te sluiten, want het vangt de energie van het project. Common had nog nooit gewerkt op onze manier en wij nog nooit op zijn manier, maar we stonden er allemaal voor open. Let’s go!”