“Het orkest is een van de geweldigste instrumenten die ooit zijn gecreëerd”, zegt Dalia Stasevska tegen Apple Music Classical. “Maar hoe ziet de toekomst van het orkest eruit? Hoe zullen orkesten zich ontwikkelen?“ De Finse dirigent poogt die vragen te beantwoorden met dit fascinerende en gevarieerde album. Ze koos hedendaagse en 20e-eeuwse werken, die elk uitblinken qua concept en uitvoering. “Wat ik wilde bereiken met Dalia's Mixtape is dat we niet hoeven te praten over genres“, verklaart Stasevska. “Dit gaat over geweldige muziek van geweldige componisten die iets interessants te zeggen hebben. Ze vinden nieuwe richtingen voor het symfonisch orkest als instrument. De geschiedenis van klassieke muziek is fantastisch, maar het is ook belangrijk om nieuwe dingen te ontdekken, om te luisteren naar onze omgeving en daarop te reageren.“ Stasevska is niet alleen benieuwd waar we naar luisteren, maar ook hoe we daarnaar luisteren. Luisteren we in dit tijdperk van gestreamde muziek nog wel naar albums? “Ik was geïnspireerd door een discussie die ik had met iemand die beweerde dat hij niet luisterde naar klassieke muziek. Toch luisterde hij daar onbewust wel naar, doordat hij luisterde naar afspeellijsten.“ Alle tien stukken op Dalia's Mixtape zijn opgenomen door het BBC Symphony Orchestra, waarbij elk stuk in de maanden voorafgaand aan de release van het album werd uitgebracht als een ep. Om Dalia's Mixtape te vieren, neemt Stasevska ons mee op een persoonlijke en verhelderende reis langs alle stukken. Anna Meredith: Nautilus “'Nautilus' van Anna Meredith is zeer stimulerend. Het is trance-achtig en hypnotiseert je volledig. Ik hoorde het stuk toen Anna het uitvoerde met haar band in Helsinki, een jaar of vier geleden. Ik dacht direct dat het zich prima leende voor een symfonisch orkest. Je hebt een ander soort houding nodig om het uit te voeren. Je kan niet alleen maar de noten spelen. Je moet je een rockmuzikant wanen. Het is een krachtig stuk, dat raakvlakken heeft met het genre industrial.“ Andrea Tarrodi: Wildwood “'Wildwood' is geïnspireerd door de bomen, door hoe diep hun wortels in de grond groeien, terwijl de takken tot in de lucht reiken. Maar het gaat ook over een innerlijk bos. Andrea Tarrodi schreef het stuk na de geboorte van haar dochter en zegt dat het weergeeft hoe ze zich voelde. Ik kan me daarmee identificeren, want mijn dochter is vijf maanden oud en dit is hoe je je in die beginperiode voelt: verbonden met de aarde. 'Wildwood' is een van Tarrodi's beste stukken. Het maakt een betekenisvolle en glorieuze ontwikkeling door.“ Judith Weir: Still, Glowing “Dit is het enige stuk van Judith Weir dat is geïnspireerd door ambient, en dat fascineert me. De basis wordt gevormd door een fonkelende en transparante textuur van snaarinstrumenten. Dat roept het gevoel op dat de tijd even stilstaat. Nu en dan verschijnen er xylofoons en windblazers, als een passerende gedachte of een overwaaiende wolk. Het is een prachtig miniatuurtje dat zich zeer langzaam ontvouwt.“ Caroline Shaw: The Observatory “Caroline Shaw is nu een van de belangrijkste hedendaagse artiesten. Dit is een filmisch werk, een verhalend avontuur. Het is een veelkleurig reisverslag van een bezoek aan het Griffith-observatorium op de berg Hollywood in Los Angeles. Het stuk bevat enkele makkelijk herkenbare muzikale referenties, zoals naar Strauss' Don Juan, Bachs Brandenburgse concert nr. 3 en Sibelius' Symfonie nr. 1. Het is een wilde rit. Wat ik eraan waardeer is dat het stuk aldoor pulseert, vergelijkbaar met het bruisen van een stad.“ Lauri Porra: Utu “'Utu' is een onderdeel van Lauri Porra's suite Cabins & Hideouts, het persoonlijke muzikale dagboek waarmee hij verslag uitbracht van zijn dagen in het Finse zomerhuis van zijn familie. 'Utu', het Finse woord voor mist, speelt zich af rond zonsondergang, als de lucht tijdens de schemering afkoelt. Dat dunne laagje van langzaam bewegende mist verschijnt aan de oppervlakte van het meer. Het is een heel bijzonder moment tijdens de zomer. Wat zo opmerkelijk is aan dit stuk, is dat de instrumentatie bestaat uit een combinatie van natuurlijke harmonieën op strijkinstrumenten, lang aangehouden lage klanken en een basklarinet. De wijze waarop Porra gebruikmaakt van harmonie is uniek. Bij hem is het niet eenvoudigweg een effect. Het is meditatief en het neemt je direct mee naar de stilte van Finse zomernachten.“ Jóhann Jóhannsson: They Being Dead Yet Speaketh “De muziek van Jóhannsson is zeer ontroerend. Ze bevat altijd een zeer persoonlijk element. Hangt dat wellicht deels samen met het landschap van IJsland, de afgezonderdheid en rauwheid daarvan? Die elementen keren absoluut terug in dit stuk. 'They Being Dead Yet Speaketh' is oorspronkelijk geschreven voor de documentaire The Miners Hymns uit 2010, waarin een mijnersgemeenschap in het noordoosten van Engeland wordt geportretteerd. De muziek van Jóhannsson is een samenkomst van sombere orkestrale akkoorden, uit ambient afkomstige effecten en adembenemende tonen van koperblazers. Dat is een knipoog naar brassbands van mijnwerkers, die een belangrijk onderdeel vormden van de cultuur van mijnwerkers.“ Julius Eastman: Symphony No. II—The Faithful Friend: The Lover Friend’s Love for the Beloved “Symfonie nr. 2 werd pas enkele jaren geleden ontdekt en moest volledig worden gereconstrueerd. Voor zover ik de geschiedenis van dit stuk ken, is het een liefdesbrief en tegelijk ook een brief waarmee een relatie werd beëindigd. Julius Eastman beleefde een zware tijd toen hij het schreef. Hij was dakloos en kampte tegen het einde van zijn leven met veel problemen. Hij schreef dit stuk vermoedelijk terwijl hij ergens op iemands bank logeerde, in een ruimte met een piano. Volgens mij is de ongebruikelijke instrumentatie gekozen om lage en doordringende drone-achtige geluiden te creëren, die het hele stuk aanhouden. Het bevat een bijzonder timbre. Het is zeer duister en werkelijk prachtig.“ SØS Gunver Ryberg: Coexistence “Ryberg is een fascinerende componist. Ze beeldhouwt met geluid. Ze vormt het geluid van een orkest zoals een synthesizer zou doen. Ze richt zich meer op effecten dan op harmonieën en melodieën. Zowel interessant als uniek is de explosie van organische en elektronische geluiden, zodra ze die laat samenkomen.“ Noriko Koide: Swaddling Silk and Gossamer Rain “De titel is zeer poëtisch. Wat me fascineerde aan dit stuk is hoe fantasierijk het is. Het bevat enkele technieken die ik niet eerder heb gezien of gehoord. Ze zijn zo meeslepend. De muzikanten bootsen niet alleen het geluid van vallend water na, maar klemmen ook een potlood tussen de vioolsnaren om zo een soort kloppend geluid op te wekken.“ Julia Wolfe: Pretty “Het was belangrijk voor me om muziek van Wolfe op het album te hebben. Op een bepaalde manier is ze voor veel van de componisten van nu een prototype. Haar muziek bevat vaak elektrische instrumenten zoals elektrische gitaar. In dit energieke en feestelijke stuk wilde ze zichzelf uitdagen door haar geluiden louter te ontlenen aan akoestische orkestrale instrumenten. Ze gebruikt talloze instrumentale technieken, zoals snelle tremolo's en glijden over het fretboard om zo het geluid van een elektrische gitaar na te bootsen. Ze zei zelfs tijdens onze repetitie dat we enkele passages moesten spelen alsof we Jimi Hendrix zijn. Dat inspireerde ons enorm.“